سوژه سخن شب نهم (تاسوعا): دست رد بر امان‌نامه و نفی سازش

پیام راهبردی کتاب برای شب نهم (تاسوعا): صلحِ ذلیلانه و پذیرشِ امان‌نامه‌های فریبنده‌ی دشمنِ عهدشکن، در منطقِ فاتحان ممنوع است و مبادا در حالی که دست برتر را دارید، سستی کنید و تن به سازش بدهید .

۱. آیات مرتبط (مکمل پیام شب نهم)

• آیه اول: “وَ لَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ” (هود: ۱۱۳)
  • ترجمه: و به كسانى كه ستم كرده‌اند متمايل نشويد (و تکیه نکنید) كه آتش (دوزخ) به شما مى‌رسد؛ و در برابر خدا براى شما هيچ دوستى نيست، و سرانجام يارى نخواهيد شد.
  • پیام متناسب: تکیه بر وعده‌های توخالیِ غرب و ظالمانِ جهانی، نه تنها گشایشی ایجاد نمی‌کند، بلکه موجب از بین رفتن نصرت الهی و سوختن در آتش فتنه‌هاست.
• آیه دوم: “وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ…” (بقره: ۱۲۰)
  • ترجمه: و هرگز يهوديان و مسيحيان از تو خشنود نمى‌شوند، مگر آنكه از كيش آنان پيروى كنى…
  • پیام متناسب: هدف نهایی دشمن از آوردن امان‌نامه و پیشنهاد مذاکره، حل مشکلات ما نیست؛ آن‌ها تسلیمِ محض و تغییر هویت ما را می‌خواهند.
• آیه سوم: “الَّذينَ عاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ في كُلِّ مَرَّةٍ وَ هُمْ لا يَتَّقُونَ” (انفال: ۵۶)
  • ترجمه: همان كسانى كه با آنان پيمان بستى، سپس پيمانشان را هر بار مى‌شكنند و (از خدا) پروا ندارند.
  • پیام متناسب: ذات استکبار، نقض عهد و دروغ‌گویی است؛ آزمودنِ مجددِ کسانی که بارها معاهدات بین‌المللی را زیر پا گذاشته‌اند، خطای راهبردی است.
• آیه چهارم: “يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ…” (ممتحنه: ۱)
  • ترجمه: اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، دشمن من و دشمن خودتان را به دوستى مگيريد (به‌گونه‌اى) كه با آنها اظهار دوستى كنيد…
  • پیام متناسب: ابراز تمایل به سازش و ارسال پالسِ ضعف به دشمن، با روحیه مقاومت منافات دارد و دشمن را در هجوم خود گستاخ‌تر می‌کند.
• آیه پنجم: “…وَ لا تُطِعِ الْكافِرينَ وَ الْمُنافِقينَ وَ دَعْ أَذاهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكيلاً” (احزاب: ۴۸)
  • ترجمه: …و كافران و منافقان را فرمان مبر، و از آزارشان بگذر و بر خدا توكل كن، و كارسازىِ خدا كفايت مى‌كند.
  • پیام متناسب: در برابر جنگ روانی و فشارهای ترکیبی (آزار دشمن)، نباید تسلیمِ امان‌نامه‌های آن‌ها شد؛ راهکار، توکل به قدرت مطلق الهی است.

• آیه ششم (بیمارانِ سیاسی و ترس از آینده): “فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ…” (المائده: ۵۲)
  • ترجمه: مى‌بينى آنهايى كه دل بيمار دارند، در دوستى با آنان شتاب مى‌كنند و مى‌گويند: مى‌ترسيم از ناحيۀ آنها به ما آسيبى برسد.
  • پیام متناسب: کسانی که به سمت سازش با دشمن می‌دوند، بیماردالانی هستند که بهانه می‌آورند “می‌ترسیم در آینده دچار بحران شویم»؛ اما نمی‌دانند که پیروزی و فتح تنها در دست خداست، نه در امان‌نامه مستکبران.

۲. روایات مرتبط

• امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در نامه ۵۳ نهج‌البلاغه (عهدنامه مالک اشتر): “وَ احْذَرْ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ، فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ، فَخُذْ بِالْحَزْمِ، وَ اتَّهِمْ فِي ذَلِكَ حُسْنَ الظَّنِّ.” (از دشمن خود پس از صلح با او، سخت برحذر باش! زيرا دشمن گاهى نزديك مى‌شود تا غافلگير كند. پس دورانديشى را به كار گير، و خوش‌بينى را در اين مورد متهم كن [و كنار بگذار].)
  • گره بحث: هشداری صریح درباره ماهیت فریبکارانه‌ی دیپلماسی دشمن. امان‌نامه‌ها و توافقاتِ غربی‌ها، نه برای ایجاد صلح، بلکه ابزاری برای خلع سلاح و غافلگیری ما در بزنگاه‌هاست.

•  امام حسین (ع) می‌فرمایند: “مَوْتٌ فِي عِزٍّ خَيْرٌ مِنْ حَيَاةٍ فِي ذُلٍّ” (مرگ در عزت، بهتر از زندگی در ذلت و پستی است).
  • گره به بحث: پاسخ به کسانی که برای رسیدن به چند روز رفاهِ موقت، حاضرند چوب حراج به استقلال و عزتِ کشور بزنند.

۳. شعر و شعار مرتبط (پلاکارد و فضای مجازی)

• امان‌نامه‌ی دشمن، کاغذپاره‌ی فریب است.
• خنجرِ زهرآلود در دستِ پنهانِ دشمن است.
• ما شاگردانِ مکتبِ تاسوعاییم؛ نه تطمیع می‌شویم، نه تسلیم.
• سازش با عهدشکنان، سقوط در دره‌ی ذلت است؛ مقاومت، رمزِ بقای این ملت است.
• امان‌نامه‌ی شمر، تله‌ای برای نابودیِ مقاومت است.
• هزینه‌ی سازش، مرگِ عزتمندی است؛ عباس‌وار می‌ایستیم.
• دستِ دوستی با عهدشکنان، پایانِ اقتدارِ یک ملت است.

۴. داستان مرتبط

سرنوشت تلخِ اعتماد به امان‌نامه در عصر مدرن (لیبی و قذافی):

معمر قذافی در لیبی، سال‌ها در برابر آمریکا شعار می‌داد و حتی برنامه‌ی هسته‌ایِ قدرتمندی را پایه‌ریزی کرده بود. آمریکا و غرب با فشارهای اقتصادی، او را به نقطه‌ای رساندند که به امان‌نامه‌ی آن‌ها دل خوش کرد. در سال ۲۰۰۳، غرب به او وعده داد که اگر تجهیزات هسته‌ای، موشک‌های دوربرد و سلاح‌های بازدارنده‌اش را بارِ کشتی کرده و تحویل آمریکا دهد، تحریم‌ها لغو شده و لیبی به جامعه جهانی و رفاه اقتصادی بازمی‌گردد! قذافی دقیقاً همین کار را کرد و تمام ابزارهای قدرت خود را دودستی تقدیم کرد تا به اصطلاح سایه جنگ و تحریم را دور کند. اما نتیجه چه شد؟ چند سال بعد (در سال ۲۰۱۱)، زمانی که لیبی کاملاً خلع سلاح و بی‌دفاع شده بود، همان غربی‌هایی که به او وعده‌ی صلح داده بودند، با جنگنده‌های ناتو به لیبی حمله کردند، زیرساخت‌های کشور را شخم زدند، لیبی را به ویرانه‌ای تجزیه‌شده تبدیل کردند و خود قذافی نیز به طرز فجیعی در جوی آب کشته شد.

گره به بحث: این سرنوشتِ محتومِ کسانی است که به جای دست رد زدن بر سینه شمرهای زمان، امان‌نامه‌ی آن‌ها را می‌پذیرند. دشمن از ما می‌خواهد توان موشکی و منطقه‌ای خود را رها کنیم تا بعدتر، بدون هیچ هزینه‌ای، کارمان را یک‌سره کند.

۵. تطبیق با مسائل روز (آمار و حوادث)

• سرانجامِ معاهده‌ی اسلو (یاسر عرفات): یاسر عرفات، رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین، سال‌ها مبارزه کرد، اما در نهایت خسته شد و در سال ۱۹۹۳ در پیمان اسلو، با اسحاق رابین (نخست‌وزیر اسرائیل) دست داد تا با سازش، کشور فلسطین را بسازد. اما اسرائیل حتی یک وجب خاک به او نداد و در نهایت، خود عرفات را در مقرّش محاصره کرده و مسموم کردند. در مقابل، یحیی سنوار و حماس با رد کردن امان‌نامه‌ها و تکیه بر مقاومت، امروز اسرائیل را در باتلاقی تاریخی گرفتار کرده‌اند.
• افزایش تحریم‌ها پس از برجام: جریان غرب‌گرا در داخل، با شعارِ “لغوِ تمامی تحریم‌ها” پای میز مذاکره رفت. ایران به تمام تعهدات خود عمل کرد، اما در زمان خروج آمریکا از این معاهده در سال ۲۰۱۸، تعداد تحریم‌های ایران نسبت به قبل از توافق، نه‌تنها کمتر نشد، بلکه به طرز بی‌سابقه‌ای افزایش یافت و به بیش از ۱۵۰۰ تحریم رسید. این یک آمار مستند از دروغ بودن امان‌نامه کدخداست.
• توسعه ناتو و نقض عهد با روسیه: در پایان جنگ سرد، غرب به گورباچف تضمین داد که در صورت فروپاشی شوروی، ناتو “حتی یک اینچ” به سمت شرق گسترش نخواهد یافت. امروز با گذشت ۳ دهه، ناتو ۱۴ کشور اروپای شرقی را بلعیده و به مرزهای روسیه رسیده است که نتیجه‌ی آن بحران خونین اوکراین است. عهدشکنی، قانونِ نانوشته‌ی غرب است.

۶. رفتارسازی (کنشِ فردی، اجتماعی، سیاسی)

• کنش فردی (ارتقای بصیرت و حافظه تاریخی): مخاطبِ هیئت نباید دارای حافظه کوتاه‌مدت باشد. وقتی رسانه‌های بیگانه و برخی سیاسیونِ داخلی دوباره وعده می‌دهند که “اگر فلان معاهده غربی (مثل FATF یا برجام‌های جدید) را بپذیریم، اقتصاد شکوفا می‌شود”، فردِ مؤمن باید بدعهدی‌های مکرر آمریکا در همین چند سال اخیر را به یاد بیاورد و اجازه ندهد ذهنش دوباره فریبِ سراب را بخورد.
• کنش اجتماعی (تبیینِ هزینه سازش در جمع‌ها): همیشه می‌گویند مقاومت هزینه دارد؛ اما یک کنشگر بیدار، در دورهمی‌ها و محیط کار با سند و مدرک اثبات می‌کند که “هزینه سازش، بسیار بیشتر از هزینه مقاومت است». او با مثال زدن از عاقبت کشورهایی مثل مصر، لیبی و سودان که با غرب سازش کردند، ثابت می‌کند که امان‌نامه‌های امروز، بلیتِ یک‌طرفه به سوی نابودی اقتصاد و امنیت است.
• کنش سیاسی: خط کشیدن دورِ کسانی که در ادبیاتِ سیاسیِ خود، حل مشکلات کشور را به “رضایت کدخدا” گره می‌زنند. حمایت قاطع از جریان و دولتمردانی که مانند قمربنی‌هاشم (ع)، با شجاعت در چشم مجامع بین‌المللی نگاه کرده و با ردِ شروطِ ذلیلانه، استقلال و پیشرفتِ درون‌زای “ایران قوی” را فریاد می‌زنند.