نامه قرآنیان چهارمحال‌وبختیاری به رئیس‌جمهور به کجا رسید؟

اواخر آذرماه ۱۴۰۰، با قوت گرفتن احتمال سفر رئیس جمهور به چهارمحال‌وبختیاری کمیته تخصصی قرآن استان در جلسه‌ای مصوب کرد که هر چه زودتر نامه‌ای از مطالبات و دغدغه‌ها خطاب به رئیس‌جمهور و با امضای اعضا تهیه شود تا از طریق ستاد سفر به دست رئیس‌جمهور و متولیان امر برسد.

در این جلسه مطرح شد که به نظر می‌رسد دغدغه مسئولان در سفر رئیس‌جمهور به استان از صفر تا صد اقتصادی بوده که البته جدی و مهم است اما هیچ اشاره‌ای به موضوعات و مطالبات فرهنگی و قرآنی وجود ندارد، لذا بر ضرورت مطالبه عمومی فرادستگاهی در حوزه قرآنی تأکید شد.

پس از ماه‌ها انتظار، چهارمحال‌وبختیاری در روز ۱۹ خردادماه سال جاری میزبان رئیس‌جمهور و تعدادی از وزرای دولت سیزدهم بود و لذا در این سفر، نامه تدوین شده در ۱۲ بند از سوی کمیته تخصصی قرآن استان به صورت رسمی به دست دولتمردان رسید.

همچنین رئیس هیئت‌ اندیشه‌ورز بانوان قرآنی استان در نشستی با معاون ریاست جمهوری، دغدغه‌ها و مطالبات جامعه بانوان قرآنی استان را به‌صورت شفاهی و کتبی به سمع و نظر انسیه خزئلی رساند. برای اطلاع از روند رسیدگی به نامه‌ها و مطالبات قرآنیان چهارمحال‌وبختیاری از ریاست جمهوری، گفت‌وگویی با رئیس اداره امور قرآنی تبلیغات اسلامی استان انجام شده است که با هم می‌خوانیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین ابوذر کارگر، رئیس اداره امور قرآنی اداره کل تبلیغات اسلامی چهارمحال‌وبختیاری در گفت‌وگو با ایکنا با اشاره به اینکه هم نامه مطالبات از سوی کمیته تخصصی قرآن، هم نامه جامعه قرآنی بانوان و هم نامه‌هایی از سوی مدیران برخی مؤسسات در جریان سفر ریاست جمهوری به استان در ۱۹ خردادماه به مسئولان ذیربط تحویل داده شد، اظهار کرد: تمامی این نامه‌ها پس از گذراندن مراحل اداری، پس از مدتی دوباره به اداره تبلیغات اسلامی و اداره امور قرآنی جهت بررسی و اقدام ارجاع داده شدند و این جای تعجب دارد.

وی با ذکر اینکه بنده مجدداً نامه دیگری به رئیس سازمان تبلیغات اسلامی که خواستار توضیح و مساعدت در جهت رفع مطالبات شده بود، نوشتم، ادامه داد: در آنجا قید کردم که اگر جامعه قرآنی مطالبات خود را با ریاست جمهوری و دیگر مسئولان در میان گذاشته است‌، قاعدتاً بدان معناست که امکان عملیاتی شدن این نیازمندی‌ها از طریق منابع و ظرفیت استانی و تبلیغات اسلامی استان وجود نداشته است و لذا برآورده شدن این مطالبات مستلزم حمایت و کمک‌هایی فرادستگاهی و فرااستانی بوده است.

کارگر تأکید کرد: اگر امکانات و بضاعت درون‌استانی پاسخگو بود طبعاً نیاز به طرح مطالبات از طریق فرصت سفر و بهره‌مندی از حمایت‌های ویژه نیز نبود لذا شایسته نیست که نامه‌های این مطالبات به ما ارجاع می‌شد چرا که خودمان مطالبه‌گر هستیم. لذا مجدداً تأكيد صورت گرفت که اداره کل تبلیغات اسلامی استان و اداره امور قرآنی وظایف و رسالت‌های خود را در چارچوب مأموریت و بر حسب بضاعت موجود انجام می‌دهند اما مطالباتی که از طریق نامه به ریاست جمهوری از سوی جامعه قرآنی استان مطرح شده‌اند نیازمند حمایت‌های ویژه و فرااستانی است.

وی افزود: نظیر همین نامه مطالبات را خطاب به استاندار نوشتیم که این نامه نیز از جانب استاندار به رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان و از آن طریق به کارشناس بودجه این سازمان ارجاع داده شد؛ کارشناس بودجه نیز در نامه‌ای به ما اعلام کرد که باید منتظر تخصیص بودجه سالانه باشیم. همه ما بدون این نامه و انتظار برای طی مراحل اداری آن نیز می‌دانستیم که بودجه سالانه بالاخره دیر یا زود تخصیص می‌یابد. اما منظور ما از طرح مطالبات در نامه به استاندار این بود که این مطالبات از منابعی ویژه و با حمایت‌هایی فراتر از بودجه سال دیده شده و وپاسخ داده شوند.

کارگر با تأکید بر اینکه با روال موجود نباید نسبت به برآورده شدن مطالبات خوشبین و امیدوار بود، بیان کرد: ارجاع دوباره نامه‌های خطاب به ریاست جمهوری به دستگاه‌های متولی استانی کاری از پیش نمی‌برد؛ اگر ظرفیت استان پاسخگو بود طبعاً مطالبه‌گری از تهران موضوعیت نداشت و نیازی به ارسال نامه به این یا آن مسئول نیز احساس نمی‌شد.

رئیس اداره امور قرآنی تبلیغات اسلامی استان تصریح کرد: مثلاً در نامه‌ مدیر یک مؤسسه قرآنی استان به ریاست جمهوری، برخی امکانات مطالبه شده بود که این نامه نیز به اداره امور قرآنی تبلیغات اسلامی ارجاع داده شده است و بنده مجدداً تأکید کردم که بضاعت نهاد ما پاسخگوی این دست مطالبات نیست و ما در حد توان امکانات حمایت را انجام داده‌ایم، لذا رفع این مشکل از درون استان امکان‌پذیر نیست؛ نامه کمیته تخصصی قرآن به ریاست جمهوری حدود ۱۲ بند دارد که هیچیک از موارد پاسخ مساعد دریافت نکرده است.

کارگر گفت: در موارد نامبرده در نامه به عنوان اولویت‌های ضروری حوزه فعالیت‌های قرآنی‌ استان، نیازمند یک حمایت فوری و سریع هستیم تا بتوان اتفاقات مبارکی را رقم زد؛ با حرکت روی ریل فعلی و گرفتن اعتبارات در ازای انجام برنامه نمی‌توان اتفاق متفاوت و تکان‌‌‌دهنده‌ای را شاهد بود، با این اعتبارات هیچ کاری جز اجرای برنامه‌های ابلاغی نمی‌توان انجام داد.