با دوست‌داشتنی‌هایت چه می‌کنی؟

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ

 

ترجمه:

هرگز به حقیقت نیکی نمی‌رسید مگر اینکه از چیزهای دوست‌داشتنی‌تان در راه خدا هزینه کنید.

 

با دوست‌داشتنی‌هایت چه می‌کنی؟

کوچک شروع کن. مثلا از بخشیدن ته‌دیگ سیب‌زمینی‌ات به خواهرت. یا تقسیم‌کردن گل هندوانه‌ای که حتی از دیدنش دهانت آب می‌افتد، یا دادن صندلی اتوبوست به آدمی که خستگی از سر و رویش می‌بارد. آن وقت خودت آرام آرام احساس می‌کنی که چطور مرزهای روحت وسیع و وسیع‌تر می‌شوند، که چطور توی دلت حتی برای آدم‌های آن سر دنیا هم جا باز می‌کنی، که چطور دیگر نمی‌توانی از تماشایِ رنجِ مردمِ آن نوارِ باریکِ ایستادگی، ساده بگذری. کوچک شروع کن تا بتوانی برای فداکاری‌های بزرگ‌تر آماده شوی.

 

محصولات رسانه ای مرتبط با این آیه به زودی بارگذاری خواهد شد

ثبت دیدگاه

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

متن ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.