پ

محمد رمضانی‌فرد، مدیر آموزش مؤسسه دارالتحفیظ القرآن الکریم، یادداشتی را با عنوان «مؤسسات قرآنی، بی نصیب از حمایت‎های معنوی سازمان تبلیغات اسلامی / هیئات مذهبی، بهره‎مندانِ بی‌نیاز» را به نگارش درآورده است که متن آن به شرح زیر است:

«لزوم توجه به قرآن کریم و اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) به عنوان دو ودیعه گرانقدر پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله و سلّم) و دو بال رشد و تعالی و سعادت دنیا و آخرتِ افراد، خانواده‎ها و جوامع اسلامی همواره مورد تأکید حضرات معصومین صلوات الله علیهم اجمعین بوده است تا آنجا که نبیّ مکرم اسلام(ص) در حدیث شریف ثقلین به این امر تصریح نمودند که: اِنّی‌ تارِکٌ‌ فیکُمُ الثَّقَلَینِ کِتابَ اللهِ وَ عِترَتی اَهلَ بَیتی فَاِنَّهُما لَن یَفتَرِقا حَتَّى یَرِدا عَلَیَّ الحَوض و بی‎جهت نیست که همه اندیشمندان و احیاگران تفکر اسلامی همواره بر لزوم «بازگشت به قرآن» به عنوان ثقل اکبر و بهره‎مندی از فرهنگ تابناک اهل بیت (علیهم‎السلام) به عنوان ثقل اصغر تأکید نموده و آحاد مردم و حاکمان بلاد اسلامی را به این مهم فرا خوانده‎اند.

در شرایطی که تندباد حملات ویروس کرونا متوجه مجموعه تجمعات فرهنگی و اجتماعی از جمله گروه‎ها و تشکل‎های قرآنی و مذهبی شده است؛ با وجود توجه و حمایت از هیئات مذهبی، حمایت از نهال نورس مؤسسات و تشکل‎های قرآنی مورد غفلت قرار گرفته است و شاهد این مدعا نیز اقدامات، مواضع و حمایت‎های یک‎سویه سازمان تبلیغات اسلامی در این دوران است، تا جایی که در سال جاری نیز به مانند سال‎های گذشته، حمایت همه جانبه از هیئات مذهبی با هدف جلوگیری از تعطیلی آنها از سوی ریاست محترم سازمان تبلیغات اسلامی در دستور کار این سازمان قرار گرفت و توجه همگان را به خود جلب کرد و حضور جناب آقای قمی در رأس اخبار رسمی و فضای مجازی بسیار خودنمایی کرد، بدون اینکه شاهد اقدامات مشابهی نسبت به مجموعه‎های قرآنی مردم‎نهاد در طول دو سال گذشته باشیم.
در این میان پرسش‎های متعددی در اذهان عموم افراد جامعه به ویژه مسئولان و دست‎اندرکاران فعالیت‎های قرآنی و تشکل‎های قرآنی مردم‎نهاد شکل گرفت که مرور و پاسخ‎گویی به آنها ضروری است:
۱- آیا در طول یکصد سال پیش از پیروزی انقلاب اسلامی که تشکیل هیئات مذهبی در ایام ماه محرم الحرام همواره مورد هجمه رژیم‎های نالایق حاکم بوده و متولیان تشکیل هیئات، با مرارت‏‌های فراوان مورد آزار و اذیت، و حتی در مواردی زندان و شکنجه‎های حاکمان وقت قرار داشته‎اند، ذره‌ای از ارادت علاقه‎مندان خاندان عصمت و طهارت کاسته یا موجب کم‌رنگ شدن کمی و کیفی هیئات مذهبی شده است تا اکنون در ایام شیوع ویروس کرونا، نیازمند حمایت معنوی از سوی دستگاه‎های حاکمیتی باشند؟
۲- اساسا ورود حاکمیت به یک برنامه مذهبی کاملا مردمیِ ریشه‎دار در قلوب مخاطبان و علاقه‎مندان، که در کشور ما سابقه‎ای بیش از چندصد‎ساله دارد و در سخت‎ترین شرایط زمانی نیز همواره ‎بدون حمایت‎های مادی و معنوی حاکمیتی‎، بدون تعطیلی و با ازخودگذشتگی ارادتمندان خاندان عصمت و طهارت(علیهم السلام) به بهترین وجه ممکن برگزار شده است، از ضرورت‎های برنامه‎ای یک نهاد حاکمیتی است؟
۳- آیا در طول سده‎های گذشته، حمایت معنوی دستگاهی همچون سازمان تبلیغات اسلامی موجب رونق و تشکیل هیئات مذهبی بوده است؟
۴- آیا هیئات مذهبی فعال در ماه محرم امسال – که الحمدلله پرشورتر از سال‌های گذشته به عرض ارادت به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام پرداختند – حتی ذره‎ای با پشتوانه معنوی سازمان تبلیغات اسلامی به عزاداری اقدام کردند؟

۵- آیا در صورت عدم وجود این حمایت‎ها، دستگاه‎های نظارتی یا انتظامی -که الحمدلله همگی خود از ارادتمندان خاندان عصمت و طهارت(علیهم السلام) هستند و گزارش‎های تصویری نیز از حضور آنها در کنار دسته‌ها و تکایای روضه اباعبدالله الحسین(علیه السلام) و مشارکت در عزاداری‎ها حکایت دارد – امکان یا اجازه تعطیل کردن هیئات مذهبی را داشتند؟این در حالی است که در طی دو سال گذشته و در بحبوحه تعطیلات کرونایی کشورمان، صدها مؤسسه قرآنی – که پیش از این دو نهاد سازمان تبلیغات اسلامی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بر سر نظارت و ساماندهی آنها ادعاها و حکایت‌ها داشتند و پس از یک دهه کش و قوس در نهایت به خانه اول خود که همان دوگانگی در ثبت مؤسسات قرآنی بوده است، بازگشتند – رو به تعطیلی نهاده و مع الأسف، معدود مؤسساتی که با تحمل مشکلات فراوان و تمسک به عشق و علاقه جامعه قرآنی و مخاطبان خاص خود اقدام به تشکیل کلاس‎های آموزشی با رعایت دقیق دستورالعمل‎های بهداشتی کردند، با برخورد نامناسب و دور از شأن قرآن و اعمال محدودیت‎های کرونایی از سوی برخی نهادهای نظارتی از جمله نیروی محترم انتظامی، ادارات اماکن استان‎ها و شهرستان‎ها و … مواجه شده و متأسفانه تا پلمپ درب مؤسسات‎شان نیز پیش رفته‎اند.

موجب تأسف است که در جریان شیوع ویروس کرونا مشخص شد که مؤسسات و خانه‎های قرآنی در نگاه مسئولان فرهنگی کشور، حتی به اندازه سالن‎های تأتر و سینما هم ارزش و جایگاه ندارند؛ چرا که با پیگیری‎های مستمر خانه سینما، اتحادیه سینماداران و معاونت و مدیران سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سینماها و سالن‎های تأتر کشور از گروه سه محدودیت‎های کرونایی به گروه دو ارتقا یافتند و هم اکنون نیز که عموم استان‎ها در شرایط قرمز کرونایی هستند؛ سینماها و سالن‎های تأتر پذیرای علاقه‎مندان خود هستند.
اکنون در اذهان مدیران مؤسسات و اتحادیه‎های استانی مؤسسات قرآنی ـ مردمی کشور این پرسش‎های مهم مطرح است و جا دارد از سوی متولیان امور فرهنگی کشور از جمله سازمان تبلیغات اسلامی به آنها پاسخ داده شود:
۱- در شرایطی که نهال نورس مؤسسات قرآنی در تندباد سهمگین و وحشی ویروس کرونا با انحلال و تعطیلی دست و پنجه نرم می‎کنند، سازمان تبلیغات اسلامی چه برنامه‎ای برای آنها دارد و تاکنون چه اقداماتی را انجام داده است؟
۲- اگر چنانچه هیچ یک از مدعیان سرپرستی مؤسسات قرآنی وظیفه‎ای در قبال خصوص جلوگیری از تعطیلی هزاران صدها جلسه و مؤسسه قرآنی و خمیده شدن کمر استقامت آنها در زیر بار هزینه‌های سرسام‎آور اجاره مکان برای مؤسسه و رکود ویران‌کننده فعالیت آنها ندارند؛ این همه هیاهو برای در اختیار گرفتن اتحادیه‌های کشوری مؤسسات قرآنی بر اساس کدام احساس مسئولیت و وظیفه قانونی شکل گرفته؛ که هیئات مذهبی با وجود بی‌نیاز بودن از این حمایت‎ها برخوردارند؟

۳- اساسا مدیران اتحادیه‌های قرآن و عترت و تشکل‌های قرآن و عترت در کدامیک از این تحولات نقش مؤثری ایفا نموده کرده‌اند؟سخن آخر در این رنجنامه با رئیس محترم سازمان تبلیغات اسلامی است.

جناب آقای قمی؛
پُر واضح است که بحمدلله و به مانند صد‎ها و سال‎های گذشته، تکایا، مواکب و هیئات عزای حسینی در محرم امسال هم با شور و حرارت مثال‎زدنی برپا بوده و ان‎شاءالله تحت توجهات اهل بیت پیامبر(علیهم السلام) در آینده هم بدون هیچ‎گونه حمایتی از سوی حاکمیت برپا خواهد شد.
اما شاید اگر جمله «ما اجازه تعطیلی حتی یک هیئت را نمی‎دهیم» در مورد مؤسسات قرآنی نیز مصداق عینی پیدا می‎کرد، اکنون جان تازه‎ای در رگ‎های مؤسسات و خانه‌های قرآنی مظلوم – که به دلیل فقدان همین حمایت‎ها از حرکت ایستاده‎اند – جریان می‌یافت و شاهد ورشکستگی و تعطیلی این جریان مهم و تأثیرگذار بر فرهنگ قرآنی و سرنوشت فرزندان و آحاد جامعه اسلامی‎مان نبودیم به خصوص اگر به این سخن مقام معظم رهبری (مد ظله العالی) عنایت ویژه فرمایید که فرمودند:
کاری که امروز قرآنی‎ها در کشور می‎کنند یک کار راهبردی و مهم است. (ماه رمضان المبارک سال ۱۳۹۲)
محمد رمضانی‌فرد
مدیر آموزش مؤسسه دارتحفیظ القرآن الکریم»

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.