روش های انس با قرآن و تربیت قرآنی در اولویت فعالیت های قرآنی قرار گیرد

اینجانب ابوالفضل عالی پور متولد سال 1341 و ساکن و اهل شهر دیر در استان بوشهر هستم. از کودکی و از سن 7 سالگی به فراگیری قرآن کریم روی آوردم. پدرم در این زمینه خیلی تاکید می کرد که قرآن را به صورت کامل و ویژه یاد بگیرم و همینطور در موقعیت های مختلف سعی کردم افراد را گرد هم جمع کنم و در این زمینه تشویقشان کنم تا به یادگیری قرآن روی آورند.

بنده در هر موقعیتی که قرار داشته و توان داشته ام در نشر قرآن کریم وقت گذاشته ام و برخی اوقات نیز در این زمینه هزینه کرده ام. اینکه بنده با قرآن کریم مأنوس و همنشین هستم را توفیق و هدیه الهی می دانم و خداوند را بابت این موضوع شکرگزارم.

به برکت انقلاب اسلامی فعالیت های قرآنی در حال حاضر خوب و مناسب است و نمی توانیم شرایط قبل و بعد از انقلاب را با یکدیگر مقایسه کنیم. شرایط قبل از انقلاب با پس از انقلاب کاملاً متفاوت است. فعالیت های قرآنی در حال حاضر جای کار دارد یعنی دارای نواقص است و لازم است نواقص برطرف شود اگر چه امکانات به برکت انقلاب اسلامی فراوان شده است. نسل کنونی نیز باید اقبال و توجه خیلی بیشتری به قرآن نشان دهد و این کم توجهی در موارد زیادی دیده می شود. در گذشته میزان زمانی که برای قرآن گذاشته میشد خیلی بیشتر بود اما در حال حاضر مقدار زمانی که برای قرآن در نظر گرفته می شود بسیار کم است.

پیشنهاد بنده این است که خانواده ها درگیر موضوع ترویج فرهنگ قرآنی و موضوعات از این دست باشند. این موضوع برای خانواده ها دغدغه باشد. اهمیت یادگیری قرآن نیز باید به خانواده ها گوشزد شود. برای مثال خانواده ها فرزندان خود را برای یادگیری زبان انگلیسی بسیار تشویق می کنند ولی در خصوص یادگیری قرآن می گویند خودش قرآن یاد می گیرد. الان افرادی زیادی داریم هستند که مدرک دانشگاهی دارند ولی نمی تونند قرآن بخوانند. معلم داریم قرآن بلند نیست و …

انقلاب اسلامی دنبال این است که قرآن کریم که به عنوان قانون اساسی زندگی مطرح شده، رونق و مورد توجه قرار گیرد. هدف انقلاب اسلامی است این است که افراد را به قرآن رهنمون و به وارد دریای بیکران قرآن کند.

به تناسب اینکه سازمان های مختلفی از قبیل وزارت ارشاد، سازمان تبلیغات اسلامی، حوزه های علمیه، صداوسیما و … متکفل ترویج فرهنگ قرآنی شدند، پیشرفت های خوبی اتفاق افتاده اما باید به بازخورد موضوع هم نگاه کنیم. برخی اوقات این سازمان ها صرفا به فکر ارائه گزارش هستند و از اصل مطلب فاصله می گیرند. از نتیجه گرایی فاصله گرفته ایم.ضمناً حمایت ها نیز کمتر شده است و باید این حمایت ها ادامه پیدا کند.

اینکه نسبت به قرآن تعهد داشتیم، معلم نسبت به آموزش تعهد داشت، ساعت آموزش قرآن کریم در گذشته بیشتر بود یعنی ساعت یادگیری و آموزش قرآن از ساعت 7 صبح شروع می شدو  تا ساعت 12 ظهر ادامه داشت اما الان این تعهد کمتر شده است. ساعت اشتغال به قرآن کمتر شده است. در گذشته معلم و استاد تعهد بیشتری داشتند، افراد در یادگیری قرآن از هم سبقت می گرفتند. این روحیه خوبی بود الان این روحیه کمتر شده است.

در زمان قبل یادگیری قرآن کریم در حد روخوانی قرآن کریم بود و از ترجمه و تفسیر و به حکمت رسیدن خبری نبود. کسی در فکر این نبود که تفسیر قرآن چیست. ولی در زمان حاضر مردم رشد فرهنگی و علمی دارند و ولی هجمه فرهنگی هم به تناسب رشد فرهنگی زیاد شده است و باید در این زمینه نیز فکر اساسی کرد.

اینکه مردم حمایت می کنند، پای کار هستند به لطف حضور مردم، فعالیت های خیلی خوبی رقم خورده است ولی هنوز جای کار است. لذا بایستی برای تربیت قرآنی نسل کنونی چاره اندیشی فوری صورت گیرد.

در حال حاضر برنامه های آموزشی و توسعه فرهنگ قرآنی مشاهده به شکل گزارش گیری است و از بازخورد آن غفلت می شود لذا از مسئولین درخواست دارم تا بازخورد فعالیت ها را بسنجند و ببینند این آمار ها واقعیت دارد یا نه!

در اجرای برنامه های قرآنی، آموزش های قرآنی، چند نکته بایستی رعایت شود. اینکه بر اساس صداقت و راستی و درستی انجام بگیرد، تداوم داشته باشد، از دل و جان برگزار شود و تربیت قرآنی در اجتماع زیاد شود در اجرای برنامه به موضوع روابط عمومی نیز توجه شود چرا که این موضوع خیلی تاثیرگذار است یعنی فعالیت هایی که انجام شده است انعکاس مناسبی داده شود.